در اتاق سالمندان، نور فقط یک عامل فنی نیست؛ بلکه مستقیما با ایمنی، تحرک، آرامش روانی و حتی کیفیت خواب افراد مسن در ارتباط است. از آنجا که محدودیت‌های جسمی نیز با افزایش سن بیشتر می‌شود، فضا باید حس خانه را منتقل کند و از نظر نوری قابل درک، امن و دلپذیر باشد.

اگرچه حداقل روشنایی پایه ۱۰۰ لوکس در نظر گرفته می شود، اما برای سالمندان بسیار مسن، سطح روشنایی مؤثر باید به‌مراتب بالاتر باشد؛ حتی بیش از ۱۰۰۰ لوکس. چنین نوری به جهت‌یابی بهتر، کاهش خطر زمین‌خوردن، افزایش هوشیاری روزانه و خواب عمیق‌تر شبانه کمک می‌کند.

ترکیب نورهای مستقیم و غیرمستقیم، همراه با استفاده از چراغ‌های متنوع در سقف، دیوار و کنار تخت، فضایی گرم و قابل شخصی‌سازی ایجاد می‌کند. امکان کنترل جداگانهٔ منابع نوری به سالمند اجازه می‌دهد محیط را مطابق نیاز و احساس خود تنظیم کند.

نورهای گرم در صبح و عصر، نورهای خنک و فعال‌کننده در طول روز، و نور بسیار گرم و ملایم در شب، به تنظیم طبیعی ساعت زیستی بدن کمک می‌کنند.

با استفاده از سناریوهای نوری از پیش تعریف‌شده و نورپردازی دینامیک، می‌توان شرایطی ایجاد کرد که حتی بدون تماس کافی با نور روز، بدن سالمندان ریتم طبیعی خواب و بیداری خود را حفظ کند و کیفیت زندگی آن‌ها به‌طور محسوسی بهبود یابد.