اتاق های بستری بیمار - روشنایی با محوریت سلامت بخشی

بخش زیادی از زمان بیماران در بیمارستان در اتاق های بستری می‌گذرد، به همین سبب طراحی روشنایی آن می‌تواند نقش مهمی در فرایند درمان داشته باشد؛ از ارائه‌ی نور مؤثر بر چرخه طبیعی بدن تا نور کافی و کارآمد برای فعالیت‌هایی مثل مطالعه.

از آنجا که بیماران بخش عمده‌ای از زمان خود را در حالت خوابیده می‌گذرانند، روشنایی میبایست به‌گونه‌ای انجام شود که خیرگی مستقیم برای بیمار ایجاد نکند.

برای ایجاد حس آرامش و صمیمیت، استفاده از نور غیرمستقیم با دما رنگ خنثی و با شدت حداقل 100 لوکس  توصیه می‌شود. این نوع نورپردازی علاوه بر ایجاد فضایی دلپذیر، باعث می‌شود اتاق بزرگ‌تر و بازتر به نظر برسد. در عین حال، هر تخت بیمارستانی باید به روشنایی مطالعه‌ی مجزا مجهز باشد تا امکان خواندن یا انجام فعالیت‌های ساده بدون خستگی چشم و با شدت روشنایی 300 لوکس فراهم شود. از آنجا که بیماران ممکن است در ساعات شب نیاز به حرکت در محیط را داشته باشند، وجود نورهای راهنما ضروری است.  نور شب باید به‌گونه‌ای طراحی شود که بدون ایجاد مزاحمت برای بیماران، روشنایی کافی 5 لوکس برای مشاهده‌ی کلی فضا و انجام کارهای ساده توسط پرستار فراهم کند. این نور باید ملایم و کنترل‌شده باشد.

برای بیشترین تأثیر روشنایی بر بهبود بیماران، لازم است تا نور محیط با ریتم شبانه‌روزی بدن بیمار هماهنگ شود. رسیدن نور کافی به چشم بیمار و تغییر کنترل‌شده‌ی رنگ و شدت نور در طول روز، الگویی شبیه به تغییرات طبیعی نور خورشید ایجاد می‌کند. این رویکرد به حفظ ریتم طبیعی بدن کمک کرده، سطح هوشیاری و توان ذهنی را افزایش می‌دهد و چرخه‌ی خواب و بیداری را پایدارتر می‌سازد. به‌ویژه در بیمارانی که دوره‌هایی از کمای پزشکی یا خواب عمیق مصنوعی را پشت سر گذاشته‌اند، چنین نورپردازی‌ای می‌تواند بازگشت به ریتم طبیعی زندگی را سریع‌تر کرده و روند بازیابی جسمی و روانی را تسهیل کند.